…Արցախը Ադրբեջանի կազմում է լինելու ոչ թե շրջաններով ,այլ ամբողջությամբ.Անդրանիկ Թևանյան







Կենտրոն հեռուստաընկերության  «Հայելու առաջ» հաղորդաշարի հյուրը քաղաքագետ, «Պոլիտէկոնոմիա»հետազոտական ինստիտուտի տնօրեն Անդրանիկ Թևանյանն է:/Մաս 2-րդ/

-Երբ Նիկոլ Փաշինյանը որոշեց քայլերթ անել,շատ քիչ մարդ դուրս եկավ:Դուք ասացիք անմիջապես կլինեն ձերբակալություններ,կլինեն տեսարաններ:Այդ տեսարանների կենտրոն ում Ռոբերտ Քոչարյանն էր:Հիմա հարցաքննության են կանչում Սերժ Սարգսյանին,դա տեսարանների տիրույթու՞մ է,թե  իսկապես Մարտի 1-ի գործի բացահատում է՝հանրային խիստ պահանջով:

-Ես Մարտի 1-ի գործի բացահայտում չեմ տեսնում:Կան 10 զոհեր և այդ զոհերի հետ կապված որևէ քննություն չկա,որևէ  դետալ չկա,որով մենք մեկ կամ կես քայլ առաջ ենք գնացել 2008-ից սկսած քրեադատավարական գործընթացից:Երբ հայտարարվում է,որ ամբողջությամբ գործը բացահայտված է,դա պարզապես սուտ էր ,որը պետք էր ուղղակի մատուցել ամբոխին հաճուք ստանալու համար :

-Այն ժամանա՞կ,որ Սերժ Սարգսյանենք հայտարարում էին,թե՞  Նիկոլ Փաշինյանը

-Հիմա: Հիմա հայտարարեցին,որ ամբողջությամբ բայացայտված է ,դա կրկնում եմ ,սուտ էր:Ռոբերտ Քոչարյանի և մյուսների հետ կապված գործերի մասին…

Դա տեսարաններ ապահովելու տիրույթու՞մ է:

-Դա մաքուր քաղաքական գործընթաց է ,եթե   մենք նորմալ երկրում ապրեինք,ապա այդ գաղտնալսումների հրապարակումից հետո պետք է հետևեին հրաժարականներ,ծառայողական քննություններ,   այլ տիպի գործընթացներ:Այդ գաղտնալսման պարագայում այլևս կասկած չկա,որ մենք գործ ունենք քաղաքական գործընթացի և քաղաքական հետապնդման հետ:Խնդիրը տեսարանները չեն,խնդիրը մտասևեռումն է,որը կա այս իշխանությունների մոտ:Եթե մենք քննում ենք 2008-ի նախագահական ընտրությունների հետ կապված գործընթացը,ապա դա չենք կարող կտրել ընդհանուր տրամաբանությունից և դիտարկել հարցը առանձին վերցրած այդ մեկ նախագահական ընտրություններով:Պետք է արձանագրենք և դա արձանագրված է բոլոր առումներով ,որ Հայաստանում ընտրական գործընթացի աղավաղումը և ոչ լեգիտիմ ընտրությունների ավանդույթը եղել է:



Եթե մենք 1995-1996 թվականների,կամ մյուս թվականներին տեղի ունեցած գործընթացները տարանջատում ենք մյուս թվականների  գործընթացից,այդ դեպքում մենք պետք է հստակ գնահատական տանք,որ կար քաղաքական հետապնդում Ռոբերտ Քոչարյանի նկատմամբ:Եթե իրենք ասում են ,որ Ռոբերտ Քոչարյանի նկատմամբ քաղաքական հետապնդում չկա,ապա թող բարի լինեն սկսեն 1995-96 թվականներից,մենք հասկականք,թե ինչպես պատահեց,որ 1996-ին հայտարավեց,որ եթե 100 տոկոս էլ հավաքեն,միևնույն  է ուժայինները չեն ենթարկվելու,ինչպես պատահեց,որ նախկին իշխանության հայտնի  կառկառուն դեմքը ասաց,որ եթե պետք լիներ 800 մարդ էլ կսպանեինք,ինչես եղավ ,որ շամպայնի բաժակը բարձրացրեց և թիմին շնորհավորեց ,ինչպես է պատահում ,որ այդ գործընթացները մի կողմ է դրվում…Ես դեմ եմ,որ նախկին նախագահները հետապնդվեն,գիտեք իմ վերավերմունքը Սերժ Սարգսյանի հանդեպ,քանի որ աշխարհում քանի երկիր կգտնենք,որ նախագահ են հետապնդում :

Խնդիրը Ռոբերտ Քոչարյանը չի, տվյալ դեպքում խնդիրը պաշտպանելը կան չպաշտպանելը չի ,ես տրամաբանությունն եմ ասում:Եթե 2008-ին եղել է ապստամբություն ՝զինված կամ ոչ զինված,որը ընտրությունների հետևանք է ,ուրեմն պետք է վարադառնանք 1996 թվական և հասկանանք ՝ով է ճիշտ եղել :1996 թվականին Վազգեն Մանուկյա՞նը,ով գնացել էր այլընտանքային թեկնածու ,ով գնացել էր այլընտրանքային թեկնածու լինելու ճանապարհով,թե՞ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը ,ով հայտարարեց,որ շնորհակալ է իր թիմին,որ դարձել է նախագահ:Եթե մենք ընդունում ենք իշխանություն վերցնելու տեր-պետրոսյանական իրավունքը,ուրեմն ճիշտ էին եղել այն իշխանությունները ,որոնք եղել են 2008 թվականին,եթե վերցնելու լինենք այն տրամաբանությունը, պետք է դիմադրություն լինի իշխանությանը և ժողովուրդը դուրս գա ապստամբությամբ,բռնի կամ ոչ այնքան բռնի ուժով վերցնի իշպանությունը,ուրեմն այս իշխանությունը պարտավոր է բանտից ազատ արձակել Նաիրի Հունանյանին…ինչո՞ւ ենք մենք տարանջատում. 1995-1996 –ի հետևանք ն է եղել 1998-ի իշխանափոխությունը, 1998-ից եղավ 1999-ի խորհրդարանական ընտրությունը,որտեղ Վազգեն Սարգսյանին և Կարեն Դեմիճյանին մեր ժողովուրդը բավականին բարձր լեգիտիմություն տվեց ,փաստացի դրական կնիք դնելով 1996-ի Վազգեն Սարգսյանի գործունեության վրա,որտեղ մեկ մարդը որոշե, որ եթե 100 տոկոս ձայն հավաքեն,միևնույնն է իշխանություն տվող չկա:Ես սկզբունքն եմ քննարկում ,փիլիսոփայությունը ,եթե ճիշտ էր Վազգեն Սարգսյանը,ով մեկ հոգով որոշում կայացրեց ,թե ինչպիսի կոնֆիգուրացիա պետք է լինի,նույն Վազգեն Սարգսյանը 1998-ին որոշում կայացրեց,որ պետք է հեռացվի Լևոն Տեր-Պետրոսյանը ,կրկին մեկ մարդ,իհարկե Քոչարյանը,Սերժ Սարգսյանը ,Բաբայանը այդ թիմի մեջ էին,ըստ  էության Վազգեն Սարգսյանի ձայնն էր որոշիչ:

1998-ի և 1996-ի արդյունքում ծնվեց մարդ,և ասեց ,որ քանի որ այդ մեկ մարդն է որոշողը,ես այդ մարդու հարցերը կլուծեմ և այդ մարդը կերջանկանա.այդպիսի միֆ կար,1999-ին մենք խորհրդարանում ստացանք սպանդ,ահաբեկչություն՝Նաիրի Հունանյանի և նրա խմբի կատարմամբ:Եթե ճիշտ էին Նաիրի Հունանյանն ու իր խումբը,ուրեմն պետք է ազատ արձակվեն,ինչով են տարբերվում Սասնա ծռերից ,ինչ է Վազգեն Սարգսյանի արյունը կապույտ էր,իսկ այն մարդկանց արյունը ,ովքեր սպանվել էին ՊՊԾ գնդի գրավման ժամանակ ,ավելի ցածր որակ ունե՞ր:Տարբերությունը փիլիսոփայությունն ու սկզբունքն է:Սասնա ծռերի փիլիսոփայությունն է ինձ հասկանալի,դա էլ է քննարկան հարց.իրենք ասում են ՝քանի որ կա հակաժողովրդական իշխանություն,ուրեմն մենք ունենք ապստամբության իրավունք,այդ իրավունքը մեր սահմանադրությունը չի ընդունել,չնայած աշխարհում դեռ վեճը շարունակվում է՝ժողովուրդները ունե՞ն ապստամբելու իրավունք,թե՞ ոչ: Եթե Նիկոլ Փաշինայնը գտնում է,որ ժողովուրդը ունի ապստամբության իրավունք և այդ իրավունքից ելնելով ինքը 2008-ի գործողությունների համար պետք է ընտրովի քաղաքական հետապնդման ենթարկի կոնկրետ մարդկանց կամ մեկ մարդու,ուրեմն ինքը պետք է վերադառնա ետ ,քննարկի 1995-1996 թվականի գործընթացները,համապատասխան իրավաքաղաքական գնահատական տա, պետք գա ազատ գա ազատ արձակի Նաիրի Հունայանին և ներողություն խնդրի Սասնա ծռերից:Եթե ոչ մենք պետք է հստակ 2008-ի Մարտի 1-ի  դրան նախորդող իրադարձությունների հետ կապված քաղաքական գնահատական տանք ,զոհերի հարազատներին հեռու պահենք քաղաքական շահարկումներից,որքան էլ դա անդառնալի կորուստ է,բայց պետականորեն փոխահատուցենք հարազատներին,համապատասխան խաղի կանոն ընդունեն և որոշենք,որ այլև այսպես չի կարելի ընտրություն անցակցնել,ապրել կամ քաղաքական գործունեություն ծավալել,եթե դատում ենք :Եթե դատում ենք Քոչարյանին,ապա գնում ենք 1996 թվական,ներողություն ենք խնդրում բոլորդ…

-Նաիրի Հունանյանի՞ց,Սասնա ծռերի՞ց…

-Այո…Եթե ընդունում ենք ապստամբության իրավունքը ,որը միջազգայնորեն քննարկվող հարց է ,մարդու իրավունքների մեջ կա   բռնությանը զինված դիմադրելու   իրավունք ,որից օգտվել են Սասնա ծռերը,կամ մենք դա չենք  ընդունում և գնում ենք քաղաքական հանդուժողականության և քաղաքական իրավիճակը փրկելու  ուղղությամբ,քանի որ մենք Արցախի անվտանգության հարց ունենք և աշխարհի մակարդակով այսպիսի դատավարություն իրականացնել,դա ուղղակի խայտառակություն է՝ նաև հաշվի առնելով վերջին  իրադարձությունները Բոլթոնի պլանի հետ կապված ,ինձ մոտ կասկածի նշույլներ են առաջանում ,որ միայն  անձնական և քաղաքական նպատակադրումներից ելնելով չի ,որ քաղաքական հետապնդումներ են իրականացվում ,այստեղ անվտանգության հարցեր կան,այլ խնդիրներ էլ կան:Ես չեմ կարող ասել,բայց իրադարձությունները բերում են դրան:Ես կոչ կանեի,որ մեր իշխանությունները հավատարիմ մնային իրենց կարգախոսներին,դադարեցնեին քաղաքական հետապնդումների գործընթացը և միասնական որոշում կայացնեին ,թե ինչ ընդհանուր սահմանագիծ են գծում:

-Պարոն Թևանյան,այն ինչի մասին Դուք խոսում եք ,արդյո՞ք չի հասկանում Փաշինյանը,որ կարող է վաղը հակադարձ դրվի իր առաջ:Հիմա  էյֆորիա է ,չեն հասկանում, իրենց պետք է մեկը ,երկուսը,կանցնի սա,նման բաների պատասխանը ինքը պիտի տա:Ասենք 6 ամիս,8 ամիս էլ պահեց, այս հարցերի պատասխանը պետք է լինի չէ:



– Ես Ձեզ մոտ նախկինում էլ եմ հյուր եղել,հույս ունեմ հետագայում էլ կլինեմ,իմ այսպես ասած գնահականներով ես այսպես ասած պաշտպանում են Նիկոլ Փաշինյանին իր հետագա գործունեության հետ կապված:Ես ժամանակին միշտ էլ հայտարարել եմ,հիմա էլ եմ ասում,դեմ եմ ,որ քաղաքական հետապնդուներ լինեն ընտրովիության սկզբունքով:Եթե ընտրում ենք մի փիլիսոփայություն,ուրեմն  համընդհանուր պետք է լինի,եթե ոչ վաղը այն խաղի կանոնը ,որ այսօր դրվում է վտանգավոր սահմանագիծ ենք անցնում:Դրվում է մի խաղի կանոն ,որ ցանակացած հաջորդ իշխանություն գնալու է քաղաքական հետապնդման ճանապարհով:Եթե նկատել եք,որոշակի չգված խաղի կանոն կա.1996 թվականից հետո քաղաքական վենդետա չի եղել ,քավության նոխազ է եղել ,բայց դա էլ արդեն այլ խնդիր է:Եթե խաղի կանոնը փոխենք,ես վաղը   իշխանափոությունից հետո կպաշտպանեմ Փաշինյանին,որ նա քաղաքական հետապնդման չենթարկվի:Սկզբունքի հարց է:

-Տարբեր տեսակետներ կան,ձերբակալել են ,քանի որ անձնական վրեժխնդրության հարցը կա,շատերը ասում են,որ ճիշտ այնքան ,որքան նստել է Փաշինյանը,պետք է նստի Քոչարյանը ,մյուս կողմից տեսակետ կա,որ հանրությթանը պետք է տեսարաններով ապահովել,կա տեսակետ նաև Ձեր ասածի հետ կապված,որ դա բոլթոնյան ծրագիրն է,որ պետք է իրագործվի Հայստանում,չնայած Փաշինյանը վերջին հայտարաությամբ կարծես թե սառեցրեց այդ ծրագիրը:Այդ ծրագրին խանգարող մարդկանցից  առաջին հերթին Ռոբերտ Քոչարյանն է:Նրան ամեն ինչում կարելի է մեղադրել,բայց այն որ իր ճանապարհով ապացուցել է ոչ մի թիզ հող Արցախից ,դա կա:Ո՞ր ծրագիրն է:

-Արցախի հարցում բավականին լրջագույն վտանգներ եմ տեսնում, այդ վտանգները առաջացել են կառավարության ամփորձության և համապատասխան պատկերացումների բացակայության պատճառով:Այդ հարցով ես մաքսիմալ փորձելու  եմ և իմ գնահատականներով և վերլուծություններով աջակցել կառավարությանը,որ զերծ պահեմ սխալներից:Պետք է հուշենք գոնե այդ մասով:Դա մեր անվտագության հետ է կապված և մենք այդտեղ բաժամնուների տեղ չունենք,պետք է այդտեղ վեր կանգնենք և միասնական տեսակետ ունենանք:Ո՞րն է հիմա սխալը կառավարության:Առաջին իսկ օրվանից,երբ  հայտարաություն արվեց,որ Արցախը պետք է մասնակցի ,մենք կապ չունենք, դա վտանգավոր հայտարարություն էր,դա փակուղի էր մտցնում:Այն  ցույց էր տալիս,որ նշաձողը,որ դու դրել ես չես կարող պահել,այդպես էլ եղավ:

Հայտարարվեց,որ Արցախի հարցով աբանակցություններ չեն լինելու,բայց վերջին վեց ամսվա ընթացքում անպիսի ինտենսիվ բանակցություններ գնացին,ինչպիսին վերջին մի քանի տարիների ընթացքում չէր եղել:Կազանյան պրոցեսից հետո որոշակի սառեցում կար  բանակցությունների,  այդ ժամանակ և միջազգային դիտորդները և միջնորդները   գնահատեցին,որ մեղավոր կողմը Ադրբեջանն է,որ մերժում է:Այլ հարց է ,թե մեզ համար ինչքանով էր ընդունելի կազանյան փաստաթուղթը,օրինակ ինձ համար ընդունելի չէր,բայց խնդիրն այն է ,որ Ադրբեջանը մերժեց նույնիսկ    կազանյան փաստաթուղթը,որտեղ  և  շրջանների խնդիրը  կար,և կարգավիճակի հարց կար ,խաղաղապահների հարցերը :Ներկա իրավիճակի մասին ասեմ.ներկա իշխանությունը չհասկացավ,որ մտավ մի պրոցեսի մեջ,որի արդյունքում մենք հայտնվեցինք Բոլթոնի պլանի տարածքում:Ինչ է դա իրենից ներկայացնում:Բոլթոնը Ամերիկայի ամենաթուրքամետ գործիչն է ,որը որպես նախագահի անվտանգության հարցերով խորհրդական ,մշտապես պաշտպանել է թուրքական գերակայությունը Կովկասի տարածքում և Ամերիկայի այն քաղաքական գործիչներից,ով ամենառադիկալն է տրամադրված Իրանի դեմ ,ունի հակառուսական վեկտոր իր քաղաքականության մեջ և իր անցյալով:

Բոլթոնի պլանն ինչ է.քանի որ նրանք ֆիքսեցին,որ Հայաստանի իշխանությունները չունեն մոտեցում և նույնիսկ պատկերացում ,թե ինչպես պետք է վարվեն  Արցախի բանակցությունները, ինչ պետք է անի Հայաստանը,իրենք ներքաշեցին Հայաստանին Բոլթոնի պլանի մեջ,որը գլխավոր թիրախը Ռուսաստանն է,մարտավարական թիրախը Իրանը,մանրադրամը Հայաստանը ,Ադրբեջանի ստանալիք բոնուսը հակաիրանական գործընթացին միանալու՝Արցախը ամբողջությամբ,և գլխավոր մոդերատորը՝Թուքիան:Ահա այս պլանի շրջանակներում մեր քաղաքական ղեկավարությունը և դիվանագիտւթյունը բանակցել է,ես կարծում եմ նույնիսկ չհասկանալով,թե ուր են իրենք մտել:Այն հայտարարությունները,որ արվում էին և արևմտյան համակարգից ՝Բոլթոնյան շրջանակից,և Ադրբեջանի կողմից ,և միջնորդների կողմից:Երբ հայտարարվեց ժողովրդին խաղաղության պատրաստելու մասին,հուշում էին,որ պրոցեսը տանում է մի շրջանակային համաձայնագրի ծնունդի,որից դուրս գալ այլևս չէին կարող,իսկ այդ համաձայնագրով Արցախը Ադրբեջանի կազմում էր լինելու:Փաշինյանը արագ փորձեց հետ քաշվել,կամ միգուցե սառեցնել,որին անմիջապես հետևեց Սորոսի հայտարարությունը:

-Նիկոլ Փաշինյանը սառեցրե՞ց,թե փորձեց հետ կանգնել:

-Այս փուլում փորձեց սառեցնել,որովհետև դրսի ուժերն էլ հասկացան ,որ Հայաստանում կա դիմադրության ռեսուրս,որը թույլ  չի տա Բոլթոնի պլանի իրագործում :



-Նիկոլ Փաշինյանն էլ հասկացավ կարծես:

-Դա հենց այնպես ուղղակի ազդեցության տրույթ է,որ դու չես կարող չզգալ,որ աթոռը ոտքերիդ տակից գնում  է:Երբ մարդը զգում է,որ աթոռը գնում է և հողն էլ է երերում, նա հետ է քաշվում,բայց այդ ամենը գին ունի և դա որոշակի պրոսեցի է բերել:Եթե հիմա հայտարարվում է,որ Արցախի բնակչություն ինձ չի ընտրել ,ես չեմ կարող բանակցել Արցախի անունից,միջնորդների և միջազգային հանրության մոտ առաջանում է հարց. Փաստորեն դու Արցախը համահարթեցնում ես և հավասարեցնում Դոմբասի կարգավիճակի հետ:Ռուսաստանն էլ աշխարհի հետ շփվելիս ասում է,ես Դոմբասի հետ կապ չունեմ,գնացեք Դոմբասի ժողովրդի հետ բանակցեք,քննարկեք,բայց բոլորն էլ հասկանում են,որ Դոմբասին փաստացի  զինում է և այնտեղ կռվում են ռուս զինվորները:Մի կոմից հայտարարել,որ որդուս ուղարկում եմ Արցախ ծառայելու,մյուս կողմից ասել,որ Արցախի ժողովրդի հետ կապ չունենք,գնացեք իրենց հետ բանակցեք,ես չեմ կարող իրենց փոխարեն բանակցել,դա թվում է թե մարտավարական առումով ճիշտ քայլ է,բայց ռազմավարական առումով դա խայտառակություն է,որովհետև բանակցային գործընթացը բերում է փակուղու ,միջնորդն էլ արդեն հասկանում է,որ Ադրբեջանը չի համաձայնի բանակցել Արցախի հետ ուղղակիորեն և Ադրբեջանն էլ հնարավորություն է ստանում մատնացույց անել,թե ով է բանակցությունները փակուղի մտցնող և տապալող կողմը,այսինքն Ադրբեջանը ստանում է լեգիտիմ իրավունք   միջազգային հանրության կողմից սկսել ռազմական պատերազմական գործողությունից: Հարցն այն չէ,որ մենք պետք է վախենանք պատերազմից,բայց ուզում եմ հարցնել՝մենք տվե՞լ ենք այդպիսի մանդատ այս իշխանությանը ,կամ արդյո՞ք մենք պատրաստ ենք այսօր պատերազմի,ուզու՞մ ենք տալ այն զոհերը,որը մենք  թեկուզ հաղթանակի պարագայում սխալ դիվանագիտության կամ  սխալ քաղաքականության պատճառով պետք է ունենանք:

Ո՞վ է այդ մանդատը տվել,որ այսպիսի դիլետանտ ,անգրագետ ձևակերպումներով  արտաքին քաղաքականություն վարկի և ՀԱՊԿ-ում մեր կարգավիճակը կորցնենք և հայ-ռուսկակն հարաբերություններում:Սա առաջին դեպքն է,որ ՀՀ առաջին դեմքը այցելում է պաշտոնական այցով այցելում է Ռուսաստան և ընդունելության չի արժանանում Ռուսատանի նախագահի կողմից,ավելին վարչապետին հանդիպում է  հայկական կողմի  խնդրանքով:Սա հասկանու՞մ ենք հարաբերությունների ինչ լուրջ վատացում է նշանակում:Մյուս կողմից,եթե հիմա անգամ հետ են քաշվում Բոլթոնի պլանից ,պետք է ամեն ինչ անեն,որ ամերիկացիները իրենց խաբված չզգան: Երբ խոսում ենք հավասարակշռված արտաքին քաղաքականության մասին,դա չի նշանակում  ,որ պետք է բոլոր կենտրոններից հավասարաչափ հարվածներ ստանանք ,դա նշանակում է,որ մենք աշխարհի բոլոր կենտրոնների հետ պետք է հավասարաչափ ձևով պաշտպանենք մեր շահերը և թույլ չտանք ,որ մեր տարածաշրջանը դառնա աշխարհի հզորների հակամարտության գոտի:Մենք հիմա Բոլթոնի պլանով մոտեցել ենք այդ գոտուն, Սորոսի աջակցությունը այս իրավիճակում հետևյալն է,հնարավորինս ոչնչացնել այն դիմադրության ռեսուրսները ,որին կարող է հանդիպել ՀՀ նոր իշխանությունը Արցախի հարցում Բոլթոնյան պլանով զիջումների գնալու համար:Ես հստակ ինդիկատորներ և բանաձևեր տամ.եթե ՀՀ իշխանությունը կիրառելու է այսպես կոչված անցումային արդարադատությունը,Հայաստանի բիզնեսը կազմալուծելու հեռահար պլանով ,եթե շարունակվելու են քաղաքական հետապնդումները ,եթե  լրատվամիջոցների դեմ շարունակվելու են ճնշումները,եթե իշխանությունը շարունակելու է վարկաբեկել  բանակը,ազգային ուժերի դեմ տարբեր գործընթացներ են տեղի ունենալու,ապա հայ ժողովուրդը պետք է իմանա,որ Արցախի հարցում սպասվում է Բոլթոնի պլանի իրագործումը ,որով Արցախը Ադրբեջանի կազմում է լինելու ոչ թե շրջաններով ,այլ ամբողջությամբ:Սա բոլորի ականջներին պետք է օղ լինի:

-Սյունի՞քն էլ…

-Այս դեպքում ախորժակը ուտելուց է բացվում :1988 թվականին Ղարաբաղը պահանջում էինք,չգիտեինք չէ՞ ,որ Աղդամն էլ ենք վերցնելու:

-Նիկոլն ասում է ինտիլիգենտ բանակցող Ալիև ունենք,այդ նույն Ալիևն ասում է՝Երևանն էլ է իմը,իսկ ո՞վ ասաց,որ Արցախով են բավարավելու:

-Ես կարծում եմ,մեր իշխանությունները իրենց անփորձության հետևանքով են նման իրավիճակում…

-Բայց դուք այլ բան էլ ասացիք…

-Անգրագիտությունը արդարացում չէ…Կա հանցավոր անգործություն հասկացողություն:

-Շնորհակալ եմ,Ձեր ասածները մտածելու տեղիք են տալիս և իշխանության ներկայցուցիչներին և յուրաքանչյուրիս…

-Շնորհակալ եմ:

Առաջին մասն՝այստեղ

Հարցազրույցը ՝Անժելա Թովմասյանի

http://hayeli.am/article/1146099

ԴԻՏԵԼ